Ani bir beyin fırtınası sonucu..

" Nasıl çalıştığı günümüzdeki tüm çalışma ve ilerlemelere rağmen tam olarak bilinemeyen beynin sırrı, beyinde oluşan ve 'nöron' adı verilen yaklaşık yüz milyar hücrenin içindedir. Bir nöronun yeni bir bağlantı kurma süresi yapılan araştırmalara göre 21 gündür. Bu şu demektir; bir davranışı 21 gün süre ile devam ettirmek, kurulan yeni nöron bağlantısı sayesinde, o davranışın alışkanlık haline gelmesini sağlar. O halde, herhangi bir davranışı alışkanlık haline getirmenin bir yolu her gün aynı saatlerde o işi yapmak ve bunu 21 gün devam ettirmektir. "

Beyin Gücü, Sayı : 11, Ocak 2009 - Alıntıdır


Bu blogun bilimsel içeriği burada sonlanıyor. Tabi ki buradan sonra işin içine ruhani güçler, parapsikoloji falan girmiyor. Geriye kalan her şey sadece ve sadece mantık-deneme-yanılma.
Yukarıda yer alan yazıyı dün gece saat 01.30 civarlarında tuvalette okudum. Mantıksız gelebilir ama tuvalet en iyi düşünme yerlerinden biri bence. Herneyse, okudum ve yaklaşık birkaç dakika kadar düşündüm. Hayır, düşündüm kelimesi az aslında, tipik bir beyin fırtınası yaşadım - ama istemsizce!

Hayatta en zor olan şeyin bir insanın kendisini değiştirmesi olduğunu düşünürüm hep. Elbette hiçbirimiz doğduğumuz günkü hal ve tavırlar içerisinde değiliz, artık acıkınca ağlamıyoruz mesela. Ve ya ilk gençlik dönemi gibi önümüze gelenle kavga etmiyoruz, ne bileyim bunun gibi şeyler işte. Ama bunlar doğal değişimler. Benim kastettiğim bilerek, isteyerek, hatta bazen zorla kendini değiştirmek. Alışkanlıklarından vazgeçmek, yada yenilerini edinmek. Davranışlarını olması gerektiği gibi, olmasını istediğin gibi değiştirebilmek. İşin düşünce boyutundan bahsetmiyorum bile. Bence bu tür bir değişim neredeyse imkansız - dı, dün gece bu paragrafı okuyana dek.

Düşündüğümde, şu an mevcut olan hayatımdaki tüm problemlerin çeşitli alışkanlıklarımdan / alışamamalarımdan kaynaklandığını farkediyorum. Okulumda ver derslerimde olan başarısızlıklarım, sevgilimle olan ilişkimdeki başarısızlıklarım, ailemle olan başarısızlıklarım, arkadaşlarımla, sosyal çevremle. Az buçuk ucundan tuttuğum iş hayatındaki başarısızlıklarım. Hayatımdaki başarısızlıklarım. Kendimle ilgili başarısızlıklarım. Belki kendimi acındırdığımı düşünebilirsiniz, ama gerçekten şu anda - 21 yaşımda - hayatımın en başarısız dönemini yaşıyorum. Ve bundan, pek çoğumuz gibi, hiç memnun değilim - hemde hiç!

Bir insanın bir alışkanlığı edinmesi 21 gün alıyor. Eğer bu doğruysa, ki tüm kuramımı ve deneyimin temelini buna dayıyorum, umarım doğrudur, düzenli geçirilen 21 günün sonunda aslında varolmasını istediğimiz tüm alışkanlıklara kavuşabiliriz. Yeni bir alışkanlık edinmek, eğer üzerinde çalışacağımız alışkanlığı doğru seçmişsek, hayatımızı değiştirebilir!

Belki fazla yüksekten uçuyorum. Ama zaten bu başarısızlıklar kuyusunda başımı vuracak başka taş kalmadığı için, denemeye niyetliyim. Denememin her bölümünü adım adım bu blogda yayınlayacağım. Bu şekilde sanırım yapmak istemediğim ama yapmam gerektiğini düşündüğüm şeyler konusunda kendimi biraz daha zorlayabilirim.

Şimdiden neler olabileceği hakkında sadece fikir yürütebilirim, ama ne kadar zorlanacağımı düşünmek bile istemiyorum. Evet, bazen yapmak istemediğim bir şey söz konusu olduğunda manyaklaşabiliyorum, ama bu, hayatımın şu anlamsız gidişatına "dur!" demem için kalan sayılı şanslarımdan biri.