Anlamsız bir biçimde bunalıma girdim dün.. Tuhaftı..
Yazmayalı 1.5 ay olmuş.. 4 şubat tarihini 40 günle geçmişim.. Peki bu arada bir şeyler değişti mi?
Evet, ufak ama önemli şeyler..
Bu 21 kuramını birkaç şeye uyarladım ve şimdiye kadar olumlu sonuç aldım.. Çok büyük adımlar atmadım, önce kendimi test etmem lazımdı..
Mesela daha düzenliyim şimdi.. Montlar, hırkalar dolapta, kitaplar rafta,çantaların içleri boşaltılmış.. Ben bunu 21 senedir başaramamıştım.. Vay be!
Sonra sonra.. Eksiksiz tüm derslere giriyorum.. Tamam kendimi abartmanın pek alemi yok, çoğunlukla giriyorum.. Ama gayetle düzenli not tutuyorum - her derse ait defterim falan var! Hayatımda ilk defa biri benden not istedi bu dönem!
Ders programım bir acayip, o yüzden çoğu gün okulda 2 saatim falan boş kalıyor.. Ve ben bu sürede ders çalışıyorum - hakkaten! Geçen gün yemek yemeyi bile unutmuşum, son derste kendimden geçiyordum.. Kanımca fazla kaptırdım şu ara..
Başkaa.. Aha! En önemlisi! Aklıma geleni o anda yapabiliyorum, mümkün olduğunca erteleMİyorum.. Böyle olunca unutkanlığım yarıya indi ve genelde kafam rahat..
Tüm bu detayları şu an bulundukları düzeye getirmem 1.5 ayımı aldı, ama herhangi bir programla yapmadım bunları.. Kanımca 21 günlük bir kampa girmek çok daha iyi sonuç verecek..

0 yorum:
Yorum Gönder